Bram 3

In het lokaal van Bram zijn de tafeltjes in een vierkant geplaatst. Dat vindt hij beter dan in rijen achter elkaar. Omdat hij dan meer contact heeft met iedereen. Er minder hiërarchie is. Bram intrigeert me. Hij is heel anders dan de andere leraren. Dat zijn van die gereformeerde types. Keurig in pak en zonder uitzondering oud en lelijk. Nee, dan Bram. Die zie je nooit in een pak. Hij heeft meestal een loszittende zandkleurige linnen broek aan en een strak wit shirt. De mouwen van zijn shirt zijn kort genoeg om zijn gebruinde spierballen onbedekt te laten. En hij draagt van die zachtleren mocassins. Zonder sokken! Hij fietst op een oma fiets met een grote mand voorop, met hierin zijn herdershond. En hij rookt in de klas. Sigaren.

Ik heb niet zoveel contact met mijn klasgenoten. Heb er gewoon niet zoveel mee. Het zijn allemaal kinderen. Kleine verwende kinderen. Hoor ze eens lawaai maken. Uitgelaten bende. Alleen maar omdat Bram even weggelopen is om koffie te halen voordat de les begint. Doe normaal.

Bram komt binnen. In zijn hand een plastic bekertje met koffie. Zie je wel. Zie je wel dat ik hem ken. Ik weet precies wat hij doet, wat hij denkt, wie hij is. Kijk! Hij ziet mij ook. Hij kijkt naar mij. Hij lacht naar mij. Wij begrijpen elkaar.

‘Jongens,’ . begint hij: ‘ik kom nog een cijfer tekort.’ Ik zie iedereen schrikken. ‘Dat betekent een extra proefwerk vandaag.’ Een luid boeh geroep stijgt op. Er is geen ontkomen aan. Met een brede grijns op zijn gezicht deelt Bram het proefwerk uit.

Het maakt mij niet uit. Ik heb een hoog cijfer voor geschiedenis. Dus ik buig me rustig over de vragen. Als iedereen verdiept is in het proefwerk loopt Bram achter de tafeltjes langs. Hij komt dichterbij. Het zweet in mijn handpalmen maakt dat ik mijn potlood nauwelijks onder controle heb. Achter mij stopt hij en buigt voorover. ‘Vanavond,’ fluistert hij bijna onhoorbaar: ‘Dezelfde plek.’ ‘Zorg dat je er bent.’

Miranda Bulsink

De week van het schrijven (5 tot en met 13 september 2015) vind ik een mooi moment om dit verhaal met jullie te delen. Miranda Bulsink won met haar verhaal, Bram, de schrijfwedstrijd van de Online Schrijfschool Marjon Sarneel. Ik mocht er een illustratie bij maken. Miranda, nog van harte proficiat!