Archives for category: weven

Van 15 t/m 17 november zijn de

Ik ga naar dit event om mijn textiele werk aan het publiek te laten zien.
Natuurlijk ben ik benieuwd hoe het publiek gaat reageren op mijn textiele werk en natuurlijk ben ik benieuwd naar wat ik voor mooie kunstwerken ga zien.
Ik laat me verrassen.
Op naar Den Bosch!!

 

Advertenties

Het Jheronimus Bosch Art Center in Den Bosch toont het complete oeuvre van Jheronimus Bosch in de vorm van hoogwaardige reproducties.
Ook zijn er wandtapijten te zien.
Galeriehouder Dick Heesen kwam in 1976 in contact met twee Poolse broers die kunstschilder waren: Andrezej en Jerzy Mierzejewiski. Hij vroeg hen een serie wandtapijen te vervaardigen met details uit de schilderijen van Jheronimus Bosch. Tussen 1979 en 1982 werden 29 wandtapijten geweven, waarvan het grootste deel in het Jheronimus Bosch Center hang.

Ik was heel nieuwsgierig naar die wandtapijten.

Dit is de reproductie van: Tuin der lusten

Dit zijn wandtapijten met een detail uit: Tuin der lusten.
     

Dit zijn details van de wandtapijten.
  

Ze zijn mooi. Ik ben blij dat ik ze gezien heb.

Ik had vandaag een afspraak op een steenworp afstand van het textielmuseum. Dan is de verleiding altijd zo groot dat ik er even binnen loop.
Deze keer werd ik verrast door het kleurrijke werk van Sheila Hicks. Zij is een Amerikaanse kunstenaar die in de jaren 50 furore maakt met haar kleurrijke werk, dat varieert van monumentale, textiele installaties tot metershoge sculpturen en betoverende miniaturen.
Ik was het meest onder de indruk van dit wandtapijt: ‘De zonnige weide bespeeld door de wind’, geweven in 2014 in Parijs.

textielmuseum 022

Dit geweven zelfportret vond ik bijzonder.

textielmuseum 014

Tot en met 5 juni 2016 kan je deze fantastische tentoonstelling gaan zien.

 

Het was slecht weer, veel wind en veel regen., dus echt museumweer.
Voor mij een goede dag om naar het TextielMuseum in Tilburg te gaan, naar de tentoonstelling Zero in het Kwadraat.
Deze tentoonstelling toont het werk van twee belangrijke vertegenwoordigers van de NUL-groep, Jan Schoonhoven (1914-1994) en Henk Peeters (1925-2013) en werk van negen kunstenaars die in de collectie van het TextielMuseum zijn vertegenwoordigd.

Al die strepen, lijnen en stapels kunnen mooie beelden vormen.
Ik houd wel van de eenvoud van het lijnenspel en ik houd van textiele kunst.
Ik was nieuwsgierig naar het werk van Madeleine Bosscher en van Lam de Wolf.
Van hun heb ik eerder werk gezien waar ik heel enthousiast van werd.
Ook deze keer werd ik helemaal blij van al het moois dat ik te zien kreeg.
Ik laat jullie meegenieten door middel van deze foto’s.

 

Op een zonovergoten dag zijn mijn beste vriend en ik naar paleis Het Loo gegaan. We waren benieuwd hoe onze vorsten woonden in de 17e, 18e, 19e, en 20e eeuw.
Vele Willemen hebben er gewoond evenals Koningin Wilhelmina en Koningin Juliana.

Het paleis is gebouwd in de 17e eeuw door Koning-stadhouder Willem III en zijn Mary II Stuart.
Gedurende de eeuwen is er aan dit paleis regelmatig een deel aangebouwd en verbouwd.
Het landgoed Het Loo heeft een groot parkbos rondom het paleis. De achtertuin is aangelegd in symmetrische perken met mooie fonteinen uitkomend in het parkbos.
Ik vind wandtapijten fantastisch en ik was zeer onder de indruk van de wandtapijten die ik zag hangen.
Ik las dat koning-stadhouder Willem III aan Daniel Marot (1661-1752) de opdracht had gegeven om wandtapijten voor dit paleis te ontwerpen.
Ze zijn bijzonder schoon. Op de foto zie je een detail van deze wandtapijten.
Koningin Wilhelmina heeft veel laten restaureren aan dit paleis, waaronder de kamer waar wandtapijten hangen die in 1678 geweven zijn in het atelier van Jean Francois Cornelissen. Deze wandtapijten laten mythologische jachttaferelen zien. Ze hangen te schitteren aan de wand. Precies waarvoor wanstapijten zijn bedoeld.
De kamers die opengesteld zijn voor het publiek zijn ingericht zoals ze vroeger ook waren, zoals de kamer van stadhouder Willem V( 18e eeuw) en de slaapkamer van koning Willem III (eind 19e eeuw). In 1692 heeft koning-stadhouder Willem III Daniel Marot de opdracht gegeven om wandtapijten voor dit paleis te ontwerpen.

 

 

 

 

 

 

Vandaag ben ik naar het Breda’s Museum geweest, naar de tentoonstelling van Kunstkameraden. De Bredase stichting De Cultuurkantine geeft een bijzondere groep kinderen (kinderen die jeugdzorg krijgen) een cadeau. De cultuurkantine koppelt kinderen aan kunstenaars en samen gaan ze aan de slag. De kunstenaars weten niets van het kind waardoor het kind gewoon kind mag zijn met eigen dromen, eigen fantasieën en eigen talenten. Ze inspireren elkaar, leren van elkaar, en genieten samen.

kunstkameraden j 012

Er is mooie kunst gemaakt met soms toch een indringend verhaal.
Ik wilde deze tentoonstelling graag gaan zien omdat ik pleegouder ben en daarmee een lijntje heb richting jeugdzorg.
Maar ook omdat ik zelf graag kunst en ik ken een van de deelnemende kunstenaars.
Genoeg redenen om te gaan kijken.

kunstkameraden j 013

Ik heb genoten van al het kleurrijke werk dat ik gezien heb. Met allerlei materialen is er kunst gemaakt. Het varieerde van schilderwerk, zeefdrukken, gips, steen, metaal.

Het tijdschrift Mobiel, tijdschrift voor pleegouders (waar ik illustraties voor maak) heeft er een artikel (Mobiel 2-2014) over geschreven.

Deze tentoonstelling is een aanrader voor iedereen maar zeker voor pleegouders en hun (pleeg)kinderen.
Tot 24 augustus 2014 kun je gaan kijken in het Breda’s Museum.

terras van het textielmuseumWandtapijt van Hella Jongeriusdetail wandtapijt van Harry Boom
Met veel plezier ben ik met een vriendin naar de tentoonstelling Wall Hangings in het textielmuseum in Tilburg geweest. We hebben ons rijk gekeken aan de mooie wandtapijten. Op de foto staan twee wandtapijten van Hella Jongerius en een detail van een wandtapijt van Harry Boom. We kwamen natuurlijk voor het werk van Harry Boom. Hij heeft ons regelmatig op onze grondvesten doen schudden tijdens onze kunstopleiding. We hebben goede herinneringen aan hem. De wandtapijten die nu op de tentoonstelling hangen hadden we nog niet gezien. Het was een fijne, kijkplezierige dag. De tentoonstelling duurt nog tot 15 september 2013.