Archives for posts with tag: dieren

Vanmorgen was ik op de basisschool in Standdaarbuiten.

De kunst en cultuur route Moerdijk wil graag de jeugd bij hun evenement betrekken.
Vanuit die gedachte hebben ze aan mij gevraagd of ik het, door mij geïllustreerde, prentenboek ‘Trollen dansen niet’ kwam voorlezen.

Ik mocht voorlezen voor de groepen 1/2.
De eerste groep kleuters zat zeer gecentreerd te luisteren. Zij waren een heerlijk publiek.
Na het voorlezen wilden ze weten of ik snel klaar was met tekenen.
Heeft Tika moeten zoeken naar de Elfen?
Vond Tika het niet eng zo alleen in het bos?
Waarom schrokken de Elfen van Tika?

De tweede groep was de kleurplaat aan het kleuren toen ik binnenkwam.
De kleuters keken me met grote ogen aan.
Ze mochten in de kring gaan zitten om te luisteren naar het verhaal van Tika.
De kleuters vonden het interessant dat ik de kleurplaten heb getekend waaraan zij graag verder wilden kleuren.

Deze kleurplaat is nog niet af maar ik mocht hem al wel fotograferen.
Ik heb genoten van deze ochtend!!

Alle kleurplaten worden opgehangen in De Standaert, Timberwolfstraat 5  in Standdaarbuiten.
Op 8,9 en 15 september 2018 zijn ze daar te zien van 11.00 uur tot 17.00 uur.

Ik hoop dat de kleuters komend weekend naar hun kleurplaat komen kijken met hun vader en moeder, broers, zussen, opa’s en oma’s.
Natuurlijk kun je daar ook ander illustratief werk van mij zien!

Komen jullie ook?

Advertenties

In ’t Kielegat geven de wagenbouwers het publiek de gelegenheid om in hun bouwloods te komen kijken.
Ook dit jaar ben ik er geweest en ik ben razend enthousiast. Deze monumentale figuren zijn nu nog lossen elementen. Samen vormen ze straks een mooie carnavalswagen.
Ik ben benieuwd naar het eindresultaat.

januari 2016

kunsthal 004
Zij stond vlakbij ons huis voor zich uit te staren.
Haar meewarrende blik heb ik geprobeerd te vangen op een doek van 1x1m.

 

 

Met mijn beste vriendin ben ik naar het mooie gebouw van Piet Hein Eek geweest in Eindhoven. We wilden het werk van Marc Mulders bekijken. Alles rondom Piet hein Eek maakte zeker zoveel indruk op ons. Buiten was het koud en het regende maar binnen  in het restaurant was het warm en zeer sfeervol. We hebben uitgebreid gekletst met elkaar en lekker koffie gedronken en van de omgeving genoten.

De tentoonstelling van Marc Mulders was niet zo groot. Er stonden een paar grote tekenkasten vol met lades. In elke lade zat werk van Marc Mulders. Vooral al die knipsels van hem vond ik mooi. Zeker omdat ik zelf ook vaak gebruik maak van knipsels.

Samen hebben we het imposante gebouw rondgelopen, door de winkel, door de showroom met uitzicht op de grote werkplaats. Het is haast niet te beschrijven hoe het daar is, hoe het daar voelt. We mochten gewoon foto’s maken.

Marjon Sarneel geeft schrijfcursussen en ze schrijft het verhaal van de maand. Voor deze verhalen maak ik illustraties. Zij heeft een online schrijfwedstrijd georganiseerd. Wie schreef het beste verhaal met de titel: De kok die slikte.. Caroline Scheer won de wedstrijd met dit verhaal. Proficiat Caroline! Ik vond het een verhaal met veel humor. Met een lachend gezicht heb ik de illustratie gemaakt. De kok die slikte. de kok die slikte eerste prijs 3 Het stond er echt. De reservering was gemaakt. Volgende week zaterdag, precies in het enige weekend per jaar dat het is toegestaan om ortolaan voor te schotelen, zou de Partij voor de Dieren komen dineren. Wat kon hij verzinnen? Zijn vaste gasten zouden teleurgesteld reageren als het jaarlijks met veel bombarie terugkerende smakelijke vogeltje niet geserveerd zou worden. Daar hadden ze maanden naar uitgezien. Bij de gedachte aan het schattige beestje dat in al die gulzige monden van zijn geachte clientèle zou verdwijnen en dat Marianne Thieme dat zou zien, werd hij onpasselijk. De kok slikte… Misschien kenden ze het ritueel niet. De voorovergebogen houding en de witte servetten die hun hoofden bedekten. Hij zou hen vertellen dat het een oude Franse traditie is. Dat de mensen dat doen omdat ze het eleganter vinden. Kauwen is tenslotte niet erg flatteus. Dát zou hij zeggen… Dat ze daarna gewoon met hun handen de vleugeltjes van de rompjes zouden rukken, omdat daar te weinig vlees aan zit en die terloops op de rand van hun bord zouden leggen, stond daar een beetje in schril contrast mee. Hoewel, ook in betere kringen is het chique om gevogelte met de handen af te kluiven en de botjes over de schouder weg te gooien. Maar wat dan als ze het geluid van de krakende kopjes zouden horen? De muziek harder zetten was geen optie. Mensen willen met elkaar kunnen praten. Ze zouden vragen: “Wat eten die mensen daar toch?” En dan moest hij het uitleggen… Zou Marianne Thieme met haar partijgenoten ooit kunnen begrijpen dat mensen in deze streek van geslacht op geslacht gewend waren om deze vogeltjes te verorberen alsof het de gewoonste zaak van de wereld is?  Ze werden nog nét niet levend gegeten. Met teer skelet en ingetogen verendek naar binnen gewerkt. Het servet ter bescherming van het rondspattende vet, het bloed, de sappen en de smurrie uit de ingewanden die druipend langs ieders kin liepen. De kok vreesde voor het voortbestaan van zijn restaurant en slikte…

tegels 1

 tegels 2
Wat ben ik blij met deze tuintegels. Ik heb ze gekregen van een lieve buurman.
Hij wilde ze uit zijn voortuin en nu liggen ze bij mij in de achtertuin.
Door het motief kan ik diverse patronen leggen.
Voorlopig ga ik er naar kijken met een kop koffie in mijn hand.