Archives for posts with tag: tekening

Tijdens de Middag van het Kinderboek heb ik een workshop collages mogen volgen, gegeven door Barbara de Wolf.
Barbera vertelde eerst over haar manier van werken. Voor haar collages knipt zij vormen uit tijdschriften, maakt zelf foto’s die ze weer verknipt.  Ze bewerkt papier om bepaalde structuren te creëren. Zij tekent met vetkrijt op de collages.

 

Zij had een illustratie gemaakt van een grote olifant voor een prentenboek.
Voor deze dag beleeft deze olifant avonturen.
Wij gaan die avonturen zichtbaar maken met een collage op een vel papier met een blauwe lijn erop.
Met veel plezier heb ik geknipt, gescheurd en geplakt.
Na afloop werden deze bladzijden naast elkaar gelegd en er verscheen een mooi verhaal.

Advertenties

Dag en nacht

Als de nacht de ochtend wakker kust
Kan hij gaan slapen, heel gerust
Als de dag de nacht laat verschijnen
Kan de dag voor een aantal uren verdwijnen

Carnaval


Met carnaval
Is niets te mal
Wat je ook doet
Met carnaval is het altijd goed

 


Aan de Oude Vest 9 in Breda hebben wij tijdens de cultuurnacht onze versjes met bijpassende illustraties laten zien.

Naast onze bijdrage waren er twee mooie videopresentaties te zien van Eelco Brand.

De breakdancegroep Illrelevant met hun jonge dansers waren fantastisch en brachten een positieve sfeer.
Vanwege de privacywet hebben we daar geen foto’s van.

Renee Jonkers heeft de middag en avond gebruikt om een live impressie te schilderen van onze locatie.

Wij hebben twee projecties laten zien van onze versjes. Natuurlijk kon je onze boekjes doorbladeren.
Het was leuk om met veel bezoekers te mogen praten over ons project.

We hebben genoten van alle positieve reacties.
Bezoekers en organisatie, bedankt!

VERWONDEREN
Dat doen de versjes van Hein Lambregts.
Ze zijn klein en intiem, herkenbaar en ontroerend, groots en lief.

Met veel voldoening maak ik er illustraties bij.

Wij laten deze versjes, als een diavoorstelling, zien tijdens de cultuurnacht Breda.

Beleef het op 26 januari 2019, tussen 16.00 en 23.59 uur, Creetion, Oude Vest 9 in Breda.
Op deze locatie kun je ook digitale kunst zien van Eelco Brand, kun je Renee Jonkers live zien schilderen en kun je naar de breakdance kijken van ILLrelevant.

 

 

Dank je wel Danielle voor je mooie recensie van ‘Trollen dansen niet’.

 
http://booksandwords.be/Trollen-dansen-niet-Shirley-Gast-en-Judith-Zijtregtop/

 

Vandaag heb ik een bezoek gebracht aan het Kinderboekenmuseum.

Ik ben er blind binnengelopen en werd verrast door de mooie illustraties van Thé Tjong-Khing.
Hij maakt in het zwart zoveel nuances, schitterend gewoon.
Ik heb foto’s gemaakt van illustraties die horen bij het door Els Pelgrom geschreven boek: Kleine Sofie en Lange Wapper.
  

Ze hebben in het museum een grote galerij met schilderijen van schrijvers.
Het zijn er teveel  om hier te laten zien. Ik heb mijn ogen uit gekeken.
Hier zie je de portretten van Charlotte Mutsaers (getekend met krijt op papier door Dorinde van Oort in 1991) en Nannie Kuiper (geschilderd met acryl op doek doorPhilip Hoffman in 2006).
  

 

 

Dit filmpje is een kort overzicht van bijna twee jaar zelfportretten schilderen.
Ik heb mezelf de vraag gesteld hoe ik mezelf kan schilderen puur vanuit mijn emotie.
Het was een bijzondere proces waar ik zelf van genoten heb.

Shirley Gast en ik zijn geïnterviewd door prentenboeken.nl
We zijn heel blij met het interview.

Kijk op onderstaande link voor het hele interview.

http://www.prentenboek.nl/trollen-dansen-niet-prentenboek-debuut/

Het meisje met de spillebeentjes

Ze was van huis weggelopen toen mamma haar gouden lokken wilde knippen en nu balanceerde ze op een paars geschilderd parkeerdek op mamma’s rode pumps.

‘Mijn meisje,’ had mamma ooit gezegd toen zij haar haren borstelde en er kunstbloemen doorheen weefde die zij altijd droeg.

Mamma was vaak niet thuis, vooral ’s nachts. Dan moest ze werken, zei ze. Zij vergat macaroni met kaas klaar te maken hoe vaak en lief ze het ook op een briefje vroeg. Het meisje at likkaakjes en dronk water uit de kraan.

Het buurjongetje met wie ze wel eens speelde zei dat ze gekke beentjes had. Als ze van de trap viel zag mamma haar gekneusde enkels niet. De kinderen van de galerij riepen ‘brekebeen’, maar dat hoorde mamma niet als zij sliep.

Vanmorgen was mamma vroeg haar kamer binnengekomen. Bloed liep over haar gezicht en op haar hoofd zaten kale plekken.

‘Je haar,’ zei ze, ‘ik heb je haar nodig.’ In haar hand hield ze de keukenschaar. Tussen haar benen en op mamma’s pumps was ze naar buiten gestuiterd.

Op het paarse parkeerdek trok ze aan de draden van haar rokje en haar trui die steeds korter werden. De rafels bood ze aan voor een likkaakje. Geen voorbijganger keek haar aan.

De volgende morgen werd ze koud aangetroffen, in een hoekje op haar spillebeentjes die afbraken toen ze werd opgetild. Er werd gefluisterd dat ze altijd al een brekebeentje was geweest.

De hemel gloeide dieporanje voor het meisje. Zij voelde zijn saluut niet.

Tekst:         Mili van Veegh
Illustratie: Judith Zijtregtop