Via OOg-en-blik heb ik de etalage aan de Boschstraat 66 mogen inrichten met mijn kunstuitingen tot 25 september 2015.
Samen met het team van Oog-en-blik zijn er 2 schilderijen en een textiele schaal in de etalage gezet.

oog en blik 048

oog en blik 051

Ik vind het een mooi initiatief van hen om leegstaande winkelpanden in de Boschstraat en omgeving te verfraaien met kunst.
Zelf fiets ik regelmatig door de Boschstraat om me te laten verrassen door de kunst in de etalages.
Op mijn beurt hoop ik dat velen verrast worden door mijn schilderijen en textiele kunst.

oog en blik 055
Oog-en-blik, dank jullie wel!

Met mijn schildervrienden ben ik naar het Dordrechts Museum geweest. We hebben de tentoonstelling ‘Hollands op zijn moois’, het voorjaar van de Haagse School, gezien.

Er hangen schilderijen van Jozef Israëls, Willen Roelofs, Albert Neuhuys, Bernardus Blommers, Anton Mauve Jan Hendrik Weissenbruch, Jacob Maris, Hendrik Willem Mesdag, Gerard Bilders en anderen.

Op opvallend veel schilderijen waren vrouwen aan het breien of aan het borduren. Aangezien breien en borduren ook een liefhebberij van mij is, heb ik ze gefotografeerd.

De tentoonstelling is nog tot en met 6 september 2015 te zien.

Vandaag heb ik met mijn BF de eindexamenexpositie van Sint Joost in Breda bezocht. Heerlijk om door dat mooie gebouw te lopen, om die creatieve sfeer te proeven en om je te laten overrompelen door alles wat je ziet.

Het stilleven dat ik eerder geschilderd heb, zie mijn blog van 25-10-2014, vormde de inspiratie voor dit nieuwe stilleven.

Ik ben uitgegaan van dezelfde setting.
Het zelfde tafeltje, hetzelfde potje, hetzelfde mooie gedroogde blad van de notenboom van de achterburen.
Deze keer heb ik een blauwe schets toegevoegd.
Voor mij een speciale toevoeging.

stilleven2 010 - kopie

Het was een zonnig, vrolijk, stralend en vooral een kunstzinnig weekend met heel veel blije mensen die in onze tuin naar onze kunst kwamen kijken.

Ik werd overladen met complimenten die een plaats in mijn hart hebben gekregen.
De foto’s die ik maakte wil ik graag met jullie delen.

Veel kijkplezier!

 

Vorig jaar juni heb ik een dag gewerkt bij RAAF in Breda. Het was lang geleden dat ik een zeefdruk had gemaakt. Bij Raaf hebben ze mij en mijn collega goed begeleid bij het hele proces van zeefdrukken. Ik heb die dag gedrukt op stof. Het resultaat was een behoorlijk aantal lapjes stof met dezelfde afdruk erop. Ik had ze open en bloot in mijn atelier gelegd zodat ik ze vaak kon bekijken. Langzaam is het idee geboren om opnieuw een stoffen schaal te gaan maken van deze mooi bedrukte lapjes stof. Het was een ware zoektocht hoe ik de stof het beste kon verwerken tot deze schalen.

Het resultaat is zichtbaar in deze foto’s.

Tijdens de open tuinen kunstroute in Ulvenhout, op 6 en 7 juni 2015, kun je deze schalen komen bewonderen van 11.00 uur tot 17.00 uur aan de Annevillelaan 114 in Ulvenhout.

Nu de lente zo volop bezig is wordt het tijd om met mijn kunst de straat op te gaan. Heerlijk buiten in het zonnetje tekenen of schilderen. de leur 005          10995283_778024662294691_8743905581396482363_n[1]
Dat ga ik doen op vrijdag 22 mei 2015 (18.30 tot 22.00 uur) aan de Leurse haven die wordt omgetoverd in een Leurse Seine. Dit Montmartre is een onderdeel van een weekend vol  Leurse Havenfeesten. Ik hoop op net zo’n mooie avondzon als vandaag en een heel vriendelijk publiek. In zo’n fantastische sfeer kan ik zeker zonnige ontwerpen maken voor nieuwe wenskaarten. Komen jullie kijken? wenskaart 5

Hoera, lang leve de museumkaart.
Zeer onverwachts ben ik vandaag het museum De Pont in Tilburg binnen gelopen.
Ik werd verrast door het werk van Toon Verhoef. Het was op de valreep want de metersgrote schilderijen zijn nog maar tot en met 3 mei 2015 te zien.
Zijn schilderijen die ik zag waren zo’n drie bij vijf meter groot met elk twee rijen van vijf vlakken waarop steeds dezelfde beeldelementen (doos en cilinder) geschilderd zijn.
De eenvoud, de kleur, de elementen laten aan de ene kant een overzichtelijk beeld zien maar voor mij ook beweging.

De schilderijen hebben me gegrepen. Blij ging ik naar huis.

 

Met mijn vriendinnen heb ik een heerlijk dagje Den Bosch beleefd.
We begonnen de dag in Het Noordbrabants Museum waar we nog net op tijd waren (tot en met 26 april 2015) om de tentoonstelling ‘Design uit het land van de aardappeltelers’  te zien is. In 2015 is het 125 jaar geleden dat Vincent van Gogh is gestorven. In dit herdenkingsjaar heeft Yski Ontwerp voor Het Noordbrabants Museum de meest bijzondere, hedendaagse designobjecten van topontwerpers en veelbelovend talent geselecteerd.

Ik was zeer verrast door het mooie wandobject van Marjan Veltkamp. Zij is een jaargenoot uit mijn academietijd. Het is een bijzonder gevoel om werk van je studiegenoot in het museum tegen te komen. Marjan, mijn complimenten voor dit fraaie, welgemaakte werk.

Natuurlijk was er meer te zien.

De Vegetables, gemaakt in 2009 door het ontwerpers duo Stefan Scholten en Carole Baijings, heeft mijn hart gestolen. Zo mooi, zo knap gemaakt. Zij hebben eerst de stoffen geverfd en daarna de vormen gemodelleerd. De structuur en de huid zijn zichtbaar door hun borduurwerk. Wat een geduld hebben zij gehad.

Blij geworden van al dat moois hebben we de dag afgesloten op een heerlijk terras.

LITTEKEN

 Litteken 2

De eerste letter is het spannendst. Eenmaal begonnen is er namelijk geen weg terug. Maar ik voel het diep van binnen; ik móet dit doen. Het is een laatste poging om dit huis mijn huis te laten blijven.
Vanochtend belden ze aan. De verhuismannen. Ondanks de tranen van de afgelopen maanden en de laatste stille gebeden gisteravond gaat het dan toch gebeuren. Als negenjarige heb je blijkbaar te weinig invloed op dit soort grote beslissingen. Natuurlijk ben ik blij met de nieuwe kamer die ik krijg. En ik weet ook dat we maar twee dorpen verderop gaan wonen. Maar toch kan ik er niets aan doen; mijn keel knijpt dicht als ik bedenk dat ik nooit meer door deze huiskamer zal dansen. En ik voel een hete vlam in mijn maag als ik aan de nieuwe bewoners denk.
En daarom sta ik nu buiten, voor ons keukenraam. Een raam dat uitkijkt op het terras en waaronder houten planken tegen de muur zijn getimmerd. Terwijl mijn hand de scherpe steen vasthoudt, zoeken mijn ogen naar een juiste, niet te negeren plek. Ik besluit dat midden onder het raam perfect zal zijn. Ik kijk nog één keer of niemand mij ziet, voel een rilling door me heen gaan en zet dan de steen in het hout. Het geeft meer mee dan ik had verwacht. Met een vloeiende beweging kerft mijn hand de eerste letter in de groene verf.
Ik heb overwogen om een ander teken in het hout te schrijven. Een hartje om te laten zien hoeveel ik van het huis houd. Of een doodshoofd, om de volgende eigenaren angst aan te jagen. Maar uiteindelijk wil ik maar één ding; iedereen laten zien van wie dit huis eigenlijk is! En dat kan alleen met je naam.
‘Eva, we vertrekken over vijf minuten!’ hoor ik mijn moeder. Vol triomf kijk ik naar het litteken dat ik zojuist heb aangebracht. Ik zucht en glimlach tegelijkertijd. ‘Dag lief huis. Als ik later groot ben koop ik je gewoon weer terug!’

Eva van Duin.

Eva van Duin is de schrijfster van dit winnende verhaal, georganiseerd door de OSMS van Marjon Sarneel. Ik mocht de illustratie maken bij dit mooie verhaal.

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.