Dit filmpje is een kort overzicht van bijna twee jaar zelfportretten schilderen.
Ik heb mezelf de vraag gesteld hoe ik mezelf kan schilderen puur vanuit mijn emotie.
Het was een bijzondere proces waar ik zelf van genoten heb.

Advertenties

Shirley Gast en ik zijn geïnterviewd door prentenboeken.nl
We zijn heel blij met het interview.

Kijk op onderstaande link voor het hele interview.

http://www.prentenboek.nl/trollen-dansen-niet-prentenboek-debuut/

Het meisje met de spillebeentjes

Ze was van huis weggelopen toen mamma haar gouden lokken wilde knippen en nu balanceerde ze op een paars geschilderd parkeerdek op mamma’s rode pumps.

‘Mijn meisje,’ had mamma ooit gezegd toen zij haar haren borstelde en er kunstbloemen doorheen weefde die zij altijd droeg.

Mamma was vaak niet thuis, vooral ’s nachts. Dan moest ze werken, zei ze. Zij vergat macaroni met kaas klaar te maken hoe vaak en lief ze het ook op een briefje vroeg. Het meisje at likkaakjes en dronk water uit de kraan.

Het buurjongetje met wie ze wel eens speelde zei dat ze gekke beentjes had. Als ze van de trap viel zag mamma haar gekneusde enkels niet. De kinderen van de galerij riepen ‘brekebeen’, maar dat hoorde mamma niet als zij sliep.

Vanmorgen was mamma vroeg haar kamer binnengekomen. Bloed liep over haar gezicht en op haar hoofd zaten kale plekken.

‘Je haar,’ zei ze, ‘ik heb je haar nodig.’ In haar hand hield ze de keukenschaar. Tussen haar benen en op mamma’s pumps was ze naar buiten gestuiterd.

Op het paarse parkeerdek trok ze aan de draden van haar rokje en haar trui die steeds korter werden. De rafels bood ze aan voor een likkaakje. Geen voorbijganger keek haar aan.

De volgende morgen werd ze koud aangetroffen, in een hoekje op haar spillebeentjes die afbraken toen ze werd opgetild. Er werd gefluisterd dat ze altijd al een brekebeentje was geweest.

De hemel gloeide dieporanje voor het meisje. Zij voelde zijn saluut niet.

Tekst:         Mili van Veegh
Illustratie: Judith Zijtregtop

Vanmorgen was ik op de basisschool in Standdaarbuiten.

De kunst en cultuur route Moerdijk wil graag de jeugd bij hun evenement betrekken.
Vanuit die gedachte hebben ze aan mij gevraagd of ik het, door mij geïllustreerde, prentenboek ‘Trollen dansen niet’ kwam voorlezen.

Ik mocht voorlezen voor de groepen 1/2.
De eerste groep kleuters zat zeer gecentreerd te luisteren. Zij waren een heerlijk publiek.
Na het voorlezen wilden ze weten of ik snel klaar was met tekenen.
Heeft Tika moeten zoeken naar de Elfen?
Vond Tika het niet eng zo alleen in het bos?
Waarom schrokken de Elfen van Tika?

De tweede groep was de kleurplaat aan het kleuren toen ik binnenkwam.
De kleuters keken me met grote ogen aan.
Ze mochten in de kring gaan zitten om te luisteren naar het verhaal van Tika.
De kleuters vonden het interessant dat ik de kleurplaten heb getekend waaraan zij graag verder wilden kleuren.

Deze kleurplaat is nog niet af maar ik mocht hem al wel fotograferen.
Ik heb genoten van deze ochtend!!

Alle kleurplaten worden opgehangen in De Standaert, Timberwolfstraat 5  in Standdaarbuiten.
Op 8,9 en 15 september 2018 zijn ze daar te zien van 11.00 uur tot 17.00 uur.

Ik hoop dat de kleuters komend weekend naar hun kleurplaat komen kijken met hun vader en moeder, broers, zussen, opa’s en oma’s.
Natuurlijk kun je daar ook ander illustratief werk van mij zien!

Komen jullie ook?

Dit jaar ben ik op vakantie geweest naar Sardinië, een mooi Italiaans eiland.
We verbleven in Bosa. Een klein stadje met een oude kern en een mooi middeleeuws kasteel.
Dit kasteel is voor een deel gerestaureerd en ze hebben schitterende fresco’s gevonden in de kapel.

Ik heb me rijk gekeken aan deze fresco’s.

Deze fresco vertelt de legende van de drie doden en de drie levende.
Een verhaal waarin gezegd wordt dat het in het leven niet gaat om materialisme en dat je de doden moet respecteren.

Dit is een deel van de fresco die het laatste avondmaal voorstelt.

 

Ga in de maand augustus wat drinken bij Bob’s your uncle in de Korte Molenstraat in Den Haag.
Geniet van de gezellige sfeer en de lekkere koffie. Maar vergeet vooral niet om binnen naar mijn illustraties te kijken!!
  
Afgelopen 4 augustus was de opening met vrolijke muziek van Rempejek.
Vanwege het mooie weer speelde de band buiten.
Heel wat voorbijgangers bleven staan om te luisteren en gingen ook binnen even kijken.
Heerlijk dat ik zoveel positieve reacties heb gekregen.

  

Dat zijn de twee titels van de versjes met illustraties die nu te zien zijn, tot 25 augustus 2018, in de Nieuwe Veste te Breda.
Hein Lambregts en ik hebben ze met veel plezier gemaakt voor het jaarthema ‘Nieuw(e) Nederland(er), Nieuwe Wereld, Nieuwe Mens’ van de Nieuwe Veste.

Loop even naar deze expositie in de Nieuwe Veste als u toch de binnenstad van Breda bezoekt. Ik ben benieuwd wat jullie ervan vinden.

is de eindexamen expositie van AKV Sint Joost. Samen met mijn schildermaatjes eindeloos kijken naar al dat moois dat de studenten gemaakt hebben. Blij!!

 

Dat kan!
Ik heb leuke kleurplaten getekend met Tika, de hoofdpersoon uit het prentenboek ‘Trollen dansen niet’.

   

De kleuters die op de boekpresentatie zijn geweest hebben de kleurplaten met veel plezier gekleurd.
Zijn ze niet mooi!!

   
Via www.uitgeverijeigenzinnig.nl kun je de kleurplaten downloaden.
Ik ben nieuwsgierig naar hoe jullie Tika gekleurd hebben!

 

Wat heb ik genoten van de boekpresentatie in de kinderboekenwinkel ‘De Kinderboekentuin‘.
Het boek ‘Trollen dansen niet’ is geschreven door Shirley Gast en uitgegeven door uitgeverij Eigenzinnig. Ik heb de illustraties gemaakt.
Shirley en ik hebben de kinderen van groep 1/2 van basisschool De Hoogakker ontvangen met een trollen- of elfencakejes en limonade. Op school hadden zij allemaal een kleurplaat gekleurd van ‘Trollen dansen niet’.
Terwijl zij van het lekkers genoten hebben wij de kleurplaten opgehangen in de winkel.

In het midden van de winkel stond een mooie stoel. Daar ging Shirley op zitten met alle kinderen om haar heen.
Zij heeft ‘Trollen dansen niet’ voorgelezen. Zeer geboeid luisterden de kinderen.
Juffrouw Marlieke mocht het eerste boek ontvangen zodat de kinderen het verhaal nog vaak kunnen lezen in hun klas.


Een meisje vroeg aan mij of ik al die boeken getekend had. Wat een verrassend leuke vraag!
Nadat de kinderen weer naar school vertrokken waren hebben we met de overgebleven gasten een kop koffie gedronken en nagepraat.
Voor mij was het een fantastische ochtend, met dank aan alle kinderen en andere bezoekers en aan de fijne ontvangst van De Kinderboekentuin.