Nu de lente zo volop bezig is wordt het tijd om met mijn kunst de straat op te gaan. Heerlijk buiten in het zonnetje tekenen of schilderen. de leur 005          10995283_778024662294691_8743905581396482363_n[1]
Dat ga ik doen op vrijdag 22 mei 2015 (18.30 tot 22.00 uur) aan de Leurse haven die wordt omgetoverd in een Leurse Seine. Dit Montmartre is een onderdeel van een weekend vol  Leurse Havenfeesten. Ik hoop op net zo’n mooie avondzon als vandaag en een heel vriendelijk publiek. In zo’n fantastische sfeer kan ik zeker zonnige ontwerpen maken voor nieuwe wenskaarten. Komen jullie kijken? wenskaart 5

Hoera, lang leve de museumkaart.
Zeer onverwachts ben ik vandaag het museum De Pont in Tilburg binnen gelopen.
Ik werd verrast door het werk van Toon Verhoef. Het was op de valreep want de metersgrote schilderijen zijn nog maar tot en met 3 mei 2015 te zien.
Zijn schilderijen die ik zag waren zo’n drie bij vijf meter groot met elk twee rijen van vijf vlakken waarop steeds dezelfde beeldelementen (doos en cilinder) geschilderd zijn.
De eenvoud, de kleur, de elementen laten aan de ene kant een overzichtelijk beeld zien maar voor mij ook beweging.

De schilderijen hebben me gegrepen. Blij ging ik naar huis.

 

Met mijn vriendinnen heb ik een heerlijk dagje Den Bosch beleefd.
We begonnen de dag in Het Noordbrabants Museum waar we nog net op tijd waren (tot en met 26 april 2015) om de tentoonstelling ‘Design uit het land van de aardappeltelers’  te zien is. In 2015 is het 125 jaar geleden dat Vincent van Gogh is gestorven. In dit herdenkingsjaar heeft Yski Ontwerp voor Het Noordbrabants Museum de meest bijzondere, hedendaagse designobjecten van topontwerpers en veelbelovend talent geselecteerd.

Ik was zeer verrast door het mooie wandobject van Marjan Veltkamp. Zij is een jaargenoot uit mijn academietijd. Het is een bijzonder gevoel om werk van je studiegenoot in het museum tegen te komen. Marjan, mijn complimenten voor dit fraaie, welgemaakte werk.

Natuurlijk was er meer te zien.

De Vegetables, gemaakt in 2009 door het ontwerpers duo Stefan Scholten en Carole Baijings, heeft mijn hart gestolen. Zo mooi, zo knap gemaakt. Zij hebben eerst de stoffen geverfd en daarna de vormen gemodelleerd. De structuur en de huid zijn zichtbaar door hun borduurwerk. Wat een geduld hebben zij gehad.

Blij geworden van al dat moois hebben we de dag afgesloten op een heerlijk terras.

LITTEKEN

 Litteken 2

De eerste letter is het spannendst. Eenmaal begonnen is er namelijk geen weg terug. Maar ik voel het diep van binnen; ik móet dit doen. Het is een laatste poging om dit huis mijn huis te laten blijven.
Vanochtend belden ze aan. De verhuismannen. Ondanks de tranen van de afgelopen maanden en de laatste stille gebeden gisteravond gaat het dan toch gebeuren. Als negenjarige heb je blijkbaar te weinig invloed op dit soort grote beslissingen. Natuurlijk ben ik blij met de nieuwe kamer die ik krijg. En ik weet ook dat we maar twee dorpen verderop gaan wonen. Maar toch kan ik er niets aan doen; mijn keel knijpt dicht als ik bedenk dat ik nooit meer door deze huiskamer zal dansen. En ik voel een hete vlam in mijn maag als ik aan de nieuwe bewoners denk.
En daarom sta ik nu buiten, voor ons keukenraam. Een raam dat uitkijkt op het terras en waaronder houten planken tegen de muur zijn getimmerd. Terwijl mijn hand de scherpe steen vasthoudt, zoeken mijn ogen naar een juiste, niet te negeren plek. Ik besluit dat midden onder het raam perfect zal zijn. Ik kijk nog één keer of niemand mij ziet, voel een rilling door me heen gaan en zet dan de steen in het hout. Het geeft meer mee dan ik had verwacht. Met een vloeiende beweging kerft mijn hand de eerste letter in de groene verf.
Ik heb overwogen om een ander teken in het hout te schrijven. Een hartje om te laten zien hoeveel ik van het huis houd. Of een doodshoofd, om de volgende eigenaren angst aan te jagen. Maar uiteindelijk wil ik maar één ding; iedereen laten zien van wie dit huis eigenlijk is! En dat kan alleen met je naam.
‘Eva, we vertrekken over vijf minuten!’ hoor ik mijn moeder. Vol triomf kijk ik naar het litteken dat ik zojuist heb aangebracht. Ik zucht en glimlach tegelijkertijd. ‘Dag lief huis. Als ik later groot ben koop ik je gewoon weer terug!’

Eva van Duin.

Eva van Duin is de schrijfster van dit winnende verhaal, georganiseerd door de OSMS van Marjon Sarneel. Ik mocht de illustratie maken bij dit mooie verhaal.

Het was slecht weer, veel wind en veel regen., dus echt museumweer.
Voor mij een goede dag om naar het TextielMuseum in Tilburg te gaan, naar de tentoonstelling Zero in het Kwadraat.
Deze tentoonstelling toont het werk van twee belangrijke vertegenwoordigers van de NUL-groep, Jan Schoonhoven (1914-1994) en Henk Peeters (1925-2013) en werk van negen kunstenaars die in de collectie van het TextielMuseum zijn vertegenwoordigd.

Al die strepen, lijnen en stapels kunnen mooie beelden vormen.
Ik houd wel van de eenvoud van het lijnenspel en ik houd van textiele kunst.
Ik was nieuwsgierig naar het werk van Madeleine Bosscher en van Lam de Wolf.
Van hun heb ik eerder werk gezien waar ik heel enthousiast van werd.
Ook deze keer werd ik helemaal blij van al het moois dat ik te zien kreeg.
Ik laat jullie meegenieten door middel van deze foto’s.

Huisartsenpraktijk Belcrum gaf me de mogelijkheid om mijn kunst te laten zien.
Ik vond het fijn dat ik alle ruimte kreeg om mijn werk naar eigen inzicht op te hangen.
Bij de ingang heb ik het schilderij met de papaver opgehangen.
Vanuit de wachtruimte is mijn schaapschilderij goed te zien.
Tijdens het ophangen van dit schilderij had ik een kleine fan.
Hij volgde elke beweging die ik maakte. Vond hij mij leuk of het geschilderde schaap?
Ik weet het niet want de huisarts vroeg hem zijn spreekkamer binnen te gaan.
Ik hoop dat de patienten blij zijn met al het moois dat ik heb opgehangen.
Het is vaak niet leuk om naar de huisarts te gaan.
Het kan dan fijn zijn als er iets moois aan de muur hangt om naar te kijken.
Tot 11 mei 2015 kan iedereen, tijdens kantooruren, de huisartsenpraktijk Belcrum aan het Pastoorspottersplein in Breda binnen lopen om even te kijken naar de mooie muren.

Zag ik zomaar de door mij ontworpen wenskaart in het kaartenrek in een winkel staan. Dat gaf mij een blij gevoel.
Natuurlijk ben ik naar binnen gegaan. De eigenaren waren verrast te horen dat ik enkele kaarten uit hun collectie heb ontworpen. Met hen heb ik een hartelijk gesprek gehad. Ik mocht foto’s maken in hun winkel: The Read Shop, Haagweg 435, 4813XD Breda.

Deze wenskaarten liggen ook bij de Spellenwinkel, hoek Zandbergplein/Zandbergweg in Breda en bij In the Mood, Groenstraat 8-a, 4841BD Prinsenbeek, in de winkel.

Ben je toevallig in Zweden of Zwitserland of Cyprus? Ook daar zijn ze te koop in de winkels.
Hoe stoer is dat!!!!

Carnaval is en blijft een fantastisch deksels feest. Een feest vol creativiteit met veul lachende, ludiek geklede mensen. Ik heb ervan genoten, gedanst op de hoempapamuziek, in de zon gekeken naar de mooie optocht van het Kielegat en een heerlijk koud pilske gedronken. Voor dit mooie feest heb ik lieve mensen aangekleed, schattebollen met een carnavalsmotief gebreid en ik heb De Deksels aangekleed. Als kleine groep behaalde zij een tweede prijs in de optocht van het Kielegat en er stond een mooi stukske over hen in dagblad DN de Stem. Hoera!!!

valentijn2 2015 005
Voor een leuke, originele, digitaal te versturen, valentijnskaart kijk je op juuzkaarten.sendasmile.com

Dit jaar was ik geen deelnemer van de cultuurnacht in Breda maar was ik een bezoeker.
Ik heb genoten!  Er was zoveel te zien en te horen dat de avond te kort was om alles te zien.
Wat rest zijn herinneringen en de foto’s.

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.