Zalen vol met portretten.
Groot en klein.
Oude meesters en jong talent.
Ik heb mijn ogen uitgekeken.
Er zijn ook zoveel verschillende manieren om een portret te maken.
Ik was het meest onder de indruk van het geborduurde zelfportret van Cecile Verwaaijen.


Wat een mooie tentoonstelling in het Breda’s museum.
Ik raad iedereen aan om naar deze portretten te gaan kijken.
Ze zijn nog te bezichtigen t/m 14 augustus 2016.

Afgelopen vrijdag mocht ik bij de boekpresentatie van “18×18, pleegkinderen op de drempel’ in de universiteit van Leiden, aanwezig zijn.
18x18
Voor pleegkinderen die achttien jaar worden stoppen de jeugdzorg en de pleegvergoeding. De achttiende verjaardag is daarmee een belangrijke markering in hun leven. Dit gegeven is de aanleiding voor dit boek. Femmie Juffer, hoogleraar adoptie en pleegzorg aan de Universiteit Leiden, houdt in het boek een krachtig pleidooi voor verlengde pleegzorg voor alle pleegkinderen.

13413633_1360914497258068_649112897131503445_n

Achttien achttienjarigen vertellen over hun leven, over het wonen in een pleeggezin of gezinshuis, over de drempel van 18 jaar en over hun toekomst. Het zijn aangrijpende verhalen.
Ik ben blij dat ik een van deze achttienjarige heb mogen interviewen.

Het was een fantastische middag van en voor de jongeren, van en voor de pleegzorg.Ik hoop dat heel veel betrokkenen dit boek gaan lezen.
ISBN 978-94-6226-177-8

Yvonne van der Laan schrijft positieve korte teksten.
Haar teksten vragen om nadenken en glimlachen.
Zij is enthousiast over mijn ontwerpen
Ik word heel blij van haar teksten.
En van onze samenwerking, een mooie serie wenskaarten.

scannen0002

 

Ik had vandaag een afspraak op een steenworp afstand van het textielmuseum. Dan is de verleiding altijd zo groot dat ik er even binnen loop.
Deze keer werd ik verrast door het kleurrijke werk van Sheila Hicks. Zij is een Amerikaanse kunstenaar die in de jaren 50 furore maakt met haar kleurrijke werk, dat varieert van monumentale, textiele installaties tot metershoge sculpturen en betoverende miniaturen.
Ik was het meest onder de indruk van dit wandtapijt: ‘De zonnige weide bespeeld door de wind’, geweven in 2014 in Parijs.

textielmuseum 022

Dit geweven zelfportret vond ik bijzonder.

textielmuseum 014

Tot en met 5 juni 2016 kan je deze fantastische tentoonstelling gaan zien.

 

scannen0009

William Shakspeare leefde van 1564 tot 1616.
Precies vierhonderd jaar geleden op 23 april overleed hij, met achterlating van talloze geschreven werken.
Een van die werken is de tragedie Romeo en Julia.
Het Chasse theater en de Nieuwe Veste hadden een weekend georganiseerd vol met dans, muziek, theater en beeldende kunst.

De 2-dimensionale kunst is in het Chasse theater te zien tot eind juni 2016.
De organisatie heeft een wand gevuld met tekeningen en schilderijen over de tragische of de hoopvolle liefde.
Ik heb twee wenskaartontwerpen gemaakt over de hoopvolle liefde.
Loop het Chasse even binnen en zoek mijn ontwerpen.

artbreda 027

De wenskaarten zijn te koop in de Spellenwinkel, Speelhuislaan 68b in Breda of via mijn online kaartenwinkel.

Tijdens het voorjaars snorfestival afgelopen weekend in de Houtzaagmolen de Ster te Utrecht heb ik een workshop borduren gegeven.

snor 081
Het weer was bar slecht. Gelukkig mocht ik in de zagerij van de molen staan. Er hing een fantastisch creatieve sfeer.
Het snorfestival werd geopend met een boekpresentatie.
Midden in mijn borduurkraam presenteerden de dames van Snor hun boeken.

snor 084 snor 083

Naast borduren kon je ook schoonschrijven of 3d-illustreren of zeefdrukken.
Je kon lekkere broodjes maken of lekker buiten spelen (als het niet regende of hagelde).

Ik werd verrast door zeer enthousiaste kinderen die graag wilden borduren.
snor 094
Met een glimlach op mijn gezicht zag ik ze de borduursteken maken.
Ze maakten met vele steekjes ware kunstwerkjes.

snor 102
Ik heb genoten. Iedereen bedankt.

Vanaf heden tot 28 juni 2016 zijn mijn schilderijen samen met die van mijn medekunstenmakers te zien in de rechtbank van Breda.

scannen0005
rechtbank 037
Tijdens het ophangen van mijn schilderijen kwam de bode naar me toe en vroeg:”Mag het schaap aan deze muur hangen zodat ik het kan zien tijdens mijn werk?”
Als tweede koos ze voor deze bloem. Nu hangen ze samen tegenover haar werkplek. Deze combinatie had ik zelf niet in gedachten. Ik ben er nu blij mee met in mijn achterhoofd dat de bode ze elke werkdag kan zien.

rechtbank 042
Dit stilleven vond ze minder geslaagd. Ik ben er zelf nog steeds heel erg blij mee.

Ik ben benieuwd wat jullie van de tentoonstelling vinden?
Een goede reden om de rechtbank eens binnen te lopen.
Op werkdagen is de rechtbank open van 8.30 uur tot 17.00 uur.
Sluisingel 20 te Breda
Legitimatie verplicht

Veel kijkplezier en laat voor mij hier een berichtje achter!

liefde alleen niet genoeg

‘Ik hou van je,’ fluister ik tegen de dichte deur.
Het kussen naast het mijne is nog warm. Zijn geur hangt in de kamer. De geur die mij doet denken aan kerriesaus, hoewel hij daar niet eens van houdt.
Ik kijk naar de deur, hopend dat hij zo terug komt. Wetend dat dat niet gebeuren zal.
‘Ik hou van je,’ had hij gezegd, toen we het voor de zoveelste keer over onze toekomst hadden, ‘maar alleen van je houden, is dat genoeg?’
Ik had ‘ja’ gezegd, maar het antwoord was ‘nee’ geweest.
‘We zijn zo anders volwassen geworden,’ zei hij. Hij had gelijk. Het enige dat we met elkaar gemeen hadden, was de oneindige liefde voor elkaar.
‘Ik weet niet of ik zonder jou kan,’ zei ik. Ergens wist ik dat ik het zou kunnen. De vraag was of ik dat wilde.
Hij kuste mij en ik kuste hem.
‘Ik hou van je,’ zei hij opnieuw, ‘dat zal ik altijd doen.’
In dat eerste geloofde ik, dat tweede niet. Ik zweeg.
‘We houden elkaar op. Je zit stil, terwijl je hoort te rennen.’ Hij kust me opnieuw en ik wist dat ik zou gaan rennen. Rennen door het leven dat hij mij op dit moment aan het teruggeven was.
Een enkele traan rolde over mijn wang. De rest wist ik binnen te houden. Hij ving die ene traan op toen deze bij mijn kin was aangekomen. We keken elkaar aan. Zo’n soort aankijken waarvan je tegelijkertijd hoopt dat het nooit meer ophoudt en direct stopt.
Hij kuste mij en ik kuste hem.
We bedreven de liefde. Ik verborg mijn tranen, die nu rijkelijk stroomden, voor hem.
‘Ik hou van je,’ zei hij toen hij opstond.
Ik volgde hem met mijn blik. Zag de kamerdeur dicht gaan. Hoorde hem op de gang. Hoorde de voordeur iets daarna dicht gaan.
Mijn lip trilt. Woorden die ik al de hele tijd wilde zeggen. ‘Ik hou van je,’ fluister ik tegen de dichte deur.

 

De Online Schrijfschool Marjon Sarneel organiseerde een schrijfwedstrijd rondom het thema ‘Eerste liefde’.   Vivienne Schröder schreef het meest ontroerende verhaal, Liefde alleen niet genoeg, en won daarmee mijn illustratie.  Vivienne, van harte proficiat en dank je wel dat je blij bent met mijn illustratie.

Ik heb gebreid, ik heb de voorstelling gezien en nu wilde ik helpen bij het maken van de veiligheidsdekentjes.

nl doet 013

Stichting Happy Hippo organiseert (tijdens de NLDoet dagen) het maken veiligheidsdekentjes voor het Safegroup in Breda.

‘De reus van Breda’ is een voorstelling van het poppentheater Muzipo. Muzipo vroeg, eind 2014, aan ouders en grootouders die naar die voorstelling kwamen kijken of ze wilden helpen met het breien van een sjaal. Het was winter en de reus had het koud. Er is veel gebreid, ook door mij. Het project is een beetje uit de hand gelopen. In totaal is er 836 meter sjaal gebreid.

Van deze sjaal worden nu veiligheidsdekentjes gemaakt.

 

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 70 andere volgers